Jak zostać naszym uczniem    Spacer po szkole    Historia    Wspomaganie    Lekcje to nie wszystko...    Nasze sukcesy

 Strona główna

Aktualności

Kalendarz roku szkolnego

Organy szkoły

Godziny urzędowania

Dokumenty szkolne

Publikacje

Archiwum

Przydatne linki

 

 

 

 

"Idź przez życie tak, aby ślady twoich stóp przetrwały cię."
Bp Jan Chrapek

 

"Rola zajęć korekcyjno-kompensacyjnych

w opanowaniu trudnej sztuki czytania i pisania"
Autorka: mgr Marzanna Włodek
 

 

Nabywanie przez dzieci umiejętności czytania i pisania jest podstawowym zadaniem edukacji wczesnoszkolnej.
Jak wiemy, nie jest to sztuka łatwa, zwłaszcza dla tych dzieci, które przejawiają specyficzne trudności w nauce. Nie łatwa, ale konieczna ze względu chociażby na znaczenie tych umiejętności w komunikowaniu się z otoczeniem, zdobywaniu informacji, a także jako warunek dalszej edukacji szkolnej.
Jaka jest istota umiejętności czytania?
Jest to zdolność do tłumaczenia określonych znaków języka pisanego. Zrozumienie, że wszystkie "dźwięki" języka mówionego mają swoje oznaczenie graficzne, czyli literę, stanowi podstawę do opanowania umiejętności czytania.
W dalszym uproszczeniu, możemy wyróżnić trzy podstawowe elementy procesu czytania:

  • znajomość znaków języka pisanego,

  • umiejętność rozszyfrowania lub tłumaczenia tych znaków,

  • zdolność ujmowania coraz większej liczby znaków graficznych.

Pisanie zaś, to przekazywanie informacji przy pomocy symboli graficznych.
Są to więc czynności złożone, w których biorą udział procesy orientacyjno-poznawcze, intelektualne, wykonawcze i emocjonalno-motywacyjne.
U dzieci upośledzonych umysłowo, problemy z czytaniem i pisaniem związane są głównie z poziomem ich orientacji w otoczeniu, osłabieniem ciekawości poznawczej, zmniejszonym poczuciem bezpieczeństwa.
Deficyty rozwojowe uczniów szkoły specjalnej są tak różnorodne, iż mimo zorganizowania specyficznego procesu nauczania, nie wszyscy oni radzą sobie z opanowaniem podstawowych technik szkolnych.
Dobrze więc, że "dostają" dodatkowe wspomaganie w postaci zajęć korekcyjno-kompensacyjnych.
Dlaczego zajęcia te wydają się ważne dla ucznia ?
Myślę, że główną ich zaletą, jest indywidualna praca z dala od zgiełku klasy. Uwaga terapeuty koncentruje się na jednym dziecku, bez konieczności prowadzenia pracy wielopoziomowej.
Podstawą do prowadzenia zajęć, staje się wstępna diagnoza trudności i nakreślenie planu pracy dla każdego ucznia. On sam i jego problemy stają się najważniejsze. Mamy czas na ćwiczenia, których w klasie dawno się już nie robi, gdyż wymogi programowe są już o wiele większe.
A czasami trzeba wrócić do zagadnień podstawowych, jak np. usprawnianie analizatorów: wzrokowego, słuchowego, rozwijanie sprawności manualnej czy zapoznanie z literami alfabetu.
Różnorodność problemów, z jakimi spotykamy się u trafiających na zajęcia rewalidacyjne, wymaga stosowania wielu metod pracy. Są wśród nich:

  • terapia funkcji percepcyjno-motorycznych (Kepharta)

  • program rozwoju percepcji wzrokowej (Frostig)

  • Metoda Dobrego Startu

  • Metoda reedukacji dyslekcji zaproponowana przez J. Markiewicz i B. Zakrzewską.

Równie istotnym, co dobranie odpowiedniej metody dydaktycznej, wydaje mi się być kontakt emocjonalny z uczniem. Budzenie atmosfery życzliwości i zaufania. Wspólne przeżywanie nawet małych sukcesów, eliminowanie nieufności, wypracowanie metod współdziałania.
Bardzo ważnym elementem pracy rewalidacyjnej, jest nawiązanie współpracy z domem rodzinnym ucznia. Kontynuowanie ćwiczeń, zaproponowanych przez nauczyciela rewalidacji, zapewnia systematyczność i jednorodność oddziaływań, które, mam nadzieję ułatwiają uczniom opanowanie, trudnej sztuki czytania i pisania.